Deze week vier albums waar dat instrument (en de geest die het vertegenwoordigt) een centrale rol speelt: van de Franse jazzer Florian Pellissier die na vijf albums hard bop voor het eerst mediterrane rust opzoekt, tot de 21-jarige Braziliaan Valentim Frateschi die MPB met indie-invloeden mixt, de herontdekking van Kelan Phil Cohran's planetarium-compositie voor Chicago, en JJJJJerome Ellis' radicale verkenning van stotteren als muzikaal instrument.

De sideman die je hoorde bij Gorki, Arno en K's Choice zit vanavond aan de toog van de Gold Listening Bar. Van The Ramones' laaghangende gitaren naar Neil Young's eindeloze solo's, van Nine Inch Nails' getormenteerde schoonheid naar Wilco's dad rock.

Een avond over hoe het mannetje of het vrouwtje achter de gitaar veel meer verschil maakt dan het instrument zelf. Over hoe muziek de kapstok is waaraan je je leven ophangt.

Dit is De Luisterkamer van Thomas Vanelslander.

2025 was het jaar waarin we ontdekten dat de toekomst van muziek niet gaat over het vervagen van grenzen, maar over het hertekenen ervan - niet alleen, maar samen.

🎵 Wanderlist n° 345 reist van Takuro Okada's contemplatieve opener naar Kahil El'Zabar's live meditatie. Florian Pellissier Quintet's kersverse album schittert naast Floating Points' hypnotiserende nieuwe track, terwijl percussieve juwelen van Ramesh Shotham en The Cosmic Tones Research Trio de winterse stilte een rituele cadans geven.

December is de maand van jaarlijstjes en terugblikken, maar intussen blijven er releases verschijnen die te goed zijn om te laten liggen. Deze week vier albums uit 2025 die bewezen dat je beter blijft luisteren tot het laatste moment: muziek die niet schreeuwt maar fluistert, die niet grijpt maar uitnodigt.

Sommigen zoeken hun hele leven naar de essentie van muziek. Karen Willems heeft die zoektocht gemaakt – van drummer in rockbands tot componist die kindergarden instruments en keukengerief gebruikt om klank als kunstvorm te verkennen.

Vanavond zit ze aan de toog van de Gold Listening Bar, net terug van de pasha therapie. Ze heeft geen behoefte om overal bij te zijn – ze zit liever op haar eiland in Adegem.

Keith Jarrett op 24 januari 1975 in Keulen met een kapotte piano. Bruce Springsteen in januari 1982 met een 4-track cassette recorder in zijn slaapkamer. Beperkingen die tijdloze albums maakten.
November vraagt om die bereidheid om alleen te zijn. Paul Auster: "Solitude and memory are two of the richest countries you have ever visited."

Terry Callier zingt over 900 mijlen afstand. Syl Johnson roept om vrijheid. Daartussenin: twee uur vinyl die de ruimte tussen verlangen en bevrijding verkent. Van de kosmische soul van Ancient Infinity Orchestra tot Jack McDuff's hypnotiserende orgeljazz, van David Bowie's identiteitsvragen tot The Clash's Brixton-rebelse. Dit is geen playlist voor op de achtergrond—dit is muziek die vraagt om aandacht, om contemplatie, om de eenvoudige daad van luisteren.

Oliver Doerell viert 25 jaar Dictaphone niet met een retrospectief, maar met zijn meest experimentele album tot nu toe. En dat zegt iets over hoe je een kwart eeuw muziek maken kunt overleven: door te blijven zoeken in plaats van te consolideren. Deze week vier albums die tijd vragen. Muziek die zich langzaam ontvouwt.
Tijd is een vreemd ding in muziek. Sommige albums willen je onmiddellijk grijpen, andere vragen om geduld. Deze week vier releases die het laatste doen, elk op hun eigen manier.

Mirko Banovic – bassist op 150+ releases, sleutelfiguur van de Belpop, en vandaag eindelijk zijn eerste dag off in tijden. "Ik ben een rusteloze ziel," vertelt hij terwijl hij zijn selectie overloopt. "Ik geniet van creëren en nieuwe projecten opstarten, maar ben nog niet klaar om me in één project te settelen."